Allemaal beestjes

2020-08-01

Bij een natuurbegraafplaats denk je in eerste instantie niet aan fotograferen, maar door de prachtige natuur die er is, zijn er heel veel beestjes.
Met respect kun je daar omdolen en van alles zien, van prachtige bloemen en planten tot alles wat er op en rond die planten leeft.
Het blijft bijzonder zo’n plek. Er heerst een serene rust.

We waren er al eens eerder en zo ook vandaag, vanaf de paden zoeken naar alles wat loopt en vliegt. 
Het is duidelijk geen voorjaar meer, maar er was nog genoeg te zien.
Het weer was goed, de wind ging liggen, goede omstandigheden om te oefenen met de camera.
Dit leverde momenten op om te oefenen en mooie plaatjes te maken.


#100happydays dag 93 allemaal beestjes!

2020-06-06

Wat een waardeloos herfstweer, ik had geen zin om de rest van de dag binnen te zitten. Het beloofde een poos droog te blijven, dus besloten we toch maar een eindje te gaan fietsen om de natuurbegraafplaats 6 km verderop eens te bekijken. Ik had de wegwijzer al zo vaak gezien en steeds gedacht dat ik daar eens wilde kijken, nu was het dan zover. Onderweg druppelde het af en toe wat en het waaide keihard, maar daar heb je niet veel last op een elektrische fiets.

Midden tussen de velden lag een soort bos met overal korenbloemen, margrieten en klaprozen. We besloten het terrein voor een klein deel te verkennen om een beter idee te krijgen van de plek. Wat een bijzondere en vredige plek om rond te lopen.

Omdat we langzaam liepen om het op ons in te laten werken zagen we heel veel beestjes. Wat een leven hebben ze hier bij de doden. Al beestjes fotograferend verlieten we langzaam het terrein weer om verder te fietsen, op naar een bakje koffie. Het is toch wat, juni en koude handen van het fietsen, pet op en sjaal om alsof het herfst is, brr… Hopelijk krijgen we snel weer zomerweer. Toch maakte het weer dit mede tot een bijzondere tocht naar een bijzondere plek.

Dag 80 Personal Tuning/ begraafplaatsen

mos

Dag 80 Begraafplaatsen
 
2015-03-29
 
Je wilt er liever niet bij stilstaan, maar toch moet het eens gebeuren, want doodgaan is één van de zekerheden die we hebben naast belasting betalen.
Wat wil je als je dood bent? Wordt het begraven of cremeren?
Je maakt het voor je nabestaanden zoveel gemakkelijker als je dit weet en vastlegt.
 
Voor mij is dit al heel lang duidelijk en er ligt dan ook een mapje voor mijn kinderen klaar voor het geval dat, wat ik eenmaal per jaar bekijk of het allemaal nog een beetje klopt.
Natuurlijk hoop ik gezond heel erg oud te worden, maar het leven heeft al meerdere keren bewezen dat het pats boem over kan zijn.
Nu ben ik altijd al nieuwsgierig geweest naar kerkhoven en mogelijkheden, bovendien heeft de interesse voor mij een dubbele functie.
Want sommige gegevens voor de stamboom heb ik van de grafstenen van overleden familieleden.
 
Vandaag kreeg ik de kans een rondje mee te mogen gaan langs verschillende begraafplaatsen. En verschil is er!
De ene prachtig groen en keurig onderhouden, de ander met veel zand en beton en minder goed tot slecht onderhouden.
We bezochten onder andere de Noorderbegraafplaats in Leeuwarden, die zowel stukken groen als zand en beton bezit.
Daarna ging de reis naar de begraafplaats in Opeinde, naast het crematorium een prachtig groene omgeving, met een waterpartij en een klokkenstoel.
Toen mijn oog op een ree aan de overkant van het water viel, werd dit gelijk mijn favoriet onder de “gewone” begraafplaatsen.
Ook gingen we nog naar de Slingehof in Drachten, ook hier is alles netjes verzorgd.
 
Ooit had ik al eerder kennisgemaakt met de natuurbegraafplaats Westerwolde op de Veluwe, waar je wel zelf een steen mag kiezen en bloemen en kaarsjes op het graf mag zetten.
Het is een wirwar van zeer uiteenlopende graven dwars door elkaar, geen keurige rijen en de zwijnen hebben ook nog eens vrije toegang.
Als natuurmens ben je daar natuurlijk echt op je plek!
Hier zijn de regels een stuk strakker, alleen een zwerfkei of houtplaat op het graf, geen bloemen of kaarsjes of andere versiersels.
Ook dit heeft wat, je gaat helemaal op in het groen van de natuur en betaalt slechts één keer voor een eeuwig durend graf.
 
Helaas viel de regen vandaag geregeld met flinke bakken naar beneden, wat voor een aparte sfeer zorgde.
Onderweg aten we broodjes in de auto en de chauffeur bracht ons naar het gebied bij Schoonoord, waar een storm in 1972 flink huis had gehouden.
Nu rusten daar nog altijd de omgevallen bomen, prachtig begroeid met vele soorten mos en ligt er een cache verstopt.
 
Inmiddels hadden we zo’n 5 kilometer in de benen en de regen en kou, in combinatie met de drassige grond waar we doorheen moesten ploegen, maakte hongerig.
We sloten deze dag af met een lekkere maaltijd, waarna de reis weer huiswaarts ging.
Van al mijn oefeningen kwam vandaag helemaal niets, morgen maar extra goed mijn best doen!

Klik hier voor het overzicht verbeteringen na Personal Tuning per week.