#100happydays dag 84 libellen

Viervlek

2020-05-28

Al tijden kwam het er niet van mijn rondje hier te lopen. Dus nu de stoute schoenen aangetrokken en de camera weer eens mee. Wat was ik onderweg blij met die beslissing! Ik was nog niet ver of ik zag al allemaal juffertjes vliegen, prachtig! Toen ik het pad naast de weg verliet en langs het weiland verder kon, zag ik in de verte 3 reeën staan, heel zachtjes liep ik verder, af en toe bleef ik even stilstaan om een foto te maken. Dan weer een eindje verder lopen, af en toe keken ze op omdat ze toch wel iets hoorden of zagen, maar dan bleef ik weer even heel stil staan tot ze verder gingen met grazen. Even later zag ik nog een vierde. Maar ook grote libellen bij de sloot. Helaas zat er een rij bomen en struiken tussen, dus geen foto’s. Een eindje verderop een bord met de tekst: Niet betreden! Hier liggen reekalfjes te slapen.

Nu maar hopen dat iedereen zich hieraan zal houden en de kleintjes in alle rust op mogen groeien. Nog een klein eindje verder kwam ik langs een beschut stukje weiland door het stukje bos wat ernaast ligt de wind tegenhield. Hier wemelde het van de grote libellen in de lucht! Tientallen, wát een prachtig schouwspel! Af en toe ging er eentje zitten wat nog een enkele mooie foto opleverde. Maar het was vooral genieten van al dat dansen in de lucht. Wat ben ik dankbaar voor zoveel moois praktisch in onze achtertuin, een rondje van nog geen 4 km.

#100happydays dag 52

Tjongervallei

2020-04-26

We hebben weer hard gewerkt afgelopen week, tijd voor een beetje ontspanning! Op naar de Tjongervallei en dit keer aan de overkant van de weg verdwijnen tussen de bomen. Al snel komen we bij een vlakte uit, het lijkt een andere wereld. Na de vlakte komen we bij de Tjonger uit, heerlijk even genieten aan het water.
De eerste Oranjetipjes fladderen ons voorbij. Mijn camera ligt weer thuis natuurlijk, een volgende keer neem ik hem echt mee, hoewel ik dit vaker met mezelf afspreek.

Dit is wel een hele fijne plek om eens terug te komen.
Richting de auto zien we in de berm allemaal kleine kuiltjes die gegraven zijn door een das. Helaas is ook de mens hier weer erg fout bezig, gooi het hier maar neer, er ligt asbest en nog wat rommel in de berm. Nou is het wel druk bij de milieustraat, maar om het nu maar in de natuur te gooien…staan zulke mensen er niet bij stil dat hun kinderen en kleinkinderen later ook graag nog een leefbare wereld willen, net als de dieren nu? Mijn verstand kan er niet bij…

Ondanks dat was het fijn om hier even te lopen. Geluksmomentjes van deze dag!

#100happydays dag 17

22 maart 2020

Stilte in de natuur

Terwijl ik me vandaag rot schrok van de NL-alert, snap ik dat hij verstuurd is. Hoe moet je mensen nog bewegen om iets niet te doen? Zoals met bosjes in de bossen of op het strand te gaan lopen en te doen alsof er niks aan de hand is. Hou dan in ieder geval meer dan genoeg afstand! Ik moest echt even twee keer nadenken voor ik de deur uit ging vandaag, want ik wil de risico’s graag beperken. Nu hebben wij het geluk dat je hier negen van de tien keer écht niemand tegenkomt. Vandaag was dit echter anders, maar waren het nog maar 5 mensen tijdens een afstand van bijna 4 kilometer, die je met gemak ruim kon passeren. Dat geluk heeft niet iedereen, dat besef ik goed en ook als je thuiszit met kleine kinderen zal het ongelooflijk zwaar zijn om steeds binnen te zitten, groot respect voor wie in die situatie zit. Ook dacht ik aan de mensen die nu zo hard moeten werken en dit soort momenten helemaal niet meer kennen. Ik wil dan ook niemand voor het hoofd stoten met mijn geluksmoment. Mijn geluksmoment was vandaag de open ruimte zonder mensen, waardoor het heel even voelde als normaal, wat ik iedereen gun. Ik hoop van harte dat dit heel snel weer waarheid mag zijn, nu echter tegen beter weten in, om met zijn allen weer naar buiten te kunnen. Voor nu dan dit plaatje maar delen, waarop het lijkt of de weg nog ver is, wat in werkelijkheid denk ik ook zo is.

#100happydays #wandelen #stilte #corona