Zeg maar nee, dan krijg je er twee, eh…vier toevallig!

Ringslang
2020-06-15
 
Het beloofde heel erg veel te gaan regenen maandag, dus besloot ik zondagavond om mee te gaan rijden naar het werk met de bus. Want 80% regen op de fiets vond ik wat overdreven.
Maar toen ik ’s morgens bij de achterdeur naar nachtvlinders ging kijken, viel het 100% mee met het weer!
Het was droog en de temperatuur goed, dus ik besloot toch te gaan fietsen. Mocht het op de terugweg nog regenen dan zou ik thuis droge kleren aan kunnen trekken, geen probleem dus.
’s Middags kwam ik ook weer droog thuis en werd het heerlijk weer!
Zonde om klusjes binnen te gaan doen, zou ik? Zelfs na al 12 km fietsen in de benen?

Ik besloot het gewoon te doen en zou de volgende dag wel zien wat het effect van deze beslissing zou zijn.
Met camera, reserve accu en een flesje drinken in de fietstas toog ik richting Delleboersterheide.
Al snel was ik blij met mijn besluit, want op het fietspad langs het water, waar het super rustig was, steeg de ene naar de andere libel op als ik bijna aan hen toe was. Ik verwachtte toch wel wat drukte bij de steiger, maar tot mijn stomme verbazing was het hele parkeerterrein leeg! Wauw, wat een mazzel! Hopelijk zou de vlonder ook leeg zijn en dat bleek het geval.

Terwijl ik zachtjes de steiger opliep, schoot er een salamander voor mijn voeten weg en daardoor zag ik een uitsluiphuid van een libel.
De libellen waren echter druk, dat werd lastig fotograferen. Ik besloot gewoon te genieten van wat ik allemaal zag. Ineens werd de rust verstoord door een man die ook kwam kijken, maar al snel verder liep omdat er niet zoveel gebeurde.

Ik bleef heel stil staan kijken en zag ineens in een hoek bij mijn voeten is bewegen in het water. Wow! Yes! Een ringslang! Van de schrik lukte het eerst niet eens een foto te maken haha. Gelukkig lukte dit al snel wel en ik genoot van het beest.
Later zwom hij naar me toe, alsof hij niet in de gaten had dat ik er was, tot hij in het riet verdween. Even later zag ik nog een tweede. De meneer van eerder kwam terug en reageerde enthousiast toen ik vertelde wat ik had gezien. Samen zagen we een derde, mijn dag kon niet meer stuk. Tot we zelfs nog een hele flinke vierde zagen!

Wauw, wat was ik enorm blij met mijn beslissing om te gaan! Dit had ik niet durven dromen! De grootste ringslang bleef liggen waar hij lag en om 17:15 uur besloot ik maar weer richting huis te gaan en hoopte dat het oefenen met de camera dit keer betere beelden op zou leveren dan gister.


Nog eens 12,9 km in de benen, trots op mijn lijf en genoten van een supermiddag in de natuur!

#100happydays dag 100 I did it!

Gewone worteluil

2020-06-13

100 dagen lang elke dag opletten dat ik een happy moment vast zou leggen. Dat is gelukt! Soms viel het niet mee, maar er is altijd wel wat te vinden.
Toch ben ik blij dat het nu klaar is, nu hoef ik van mezelf niet meer elke dag een stukje te tikken en kan ik die tijd weer anders benutten.

Vandaag was een dag met heel happy moments, maar deze vond ik toch wel weer bijzonder. Omdat de buurman de coniferen had gesnoeid en onze tuin vol lag met afgezaagde takjes en rommel ging ik na een dagje weg toch nog maar even aan de slag. Terwijl ik wat bladeren onder de coniferen weg harkte fladderde er iets omhoog wat voor me weer landde.
Snel naar binnen om mijn mobiel te halen en hopen dat hij er nog zou zitten. Dat was het geval!
Na een poosje zoeken ontdekte ik dat het een Gewone worteluil was, leuk, want die had ik nog niet in mijn lijstje! Trots op mij dat het weer 100 dagen gelukt is, maar nu zal het wel wat rustiger worden met delen.