#100happydays dag 96

Gamma-uil

2020-06-09

Nu er telkens elke dag wel een paar nachtvlinders bij de achterdeur zitten, is mijn oude hobby weer helemaal aangewakkerd. Geregeld loop ik even een rondje door de tuin om te kijken in hoeken en gaten wat en of er meer zitten.
Zo ontdekte ik afgelopen weekend zelfs een microvlinder van een paar millimeter doordat ik een foto maakte van eentje van ongeveer een centimeter en ik door de lens iets achter hem zag bewegen. Maar ik dwaal af.

Terug naar vanmorgen, opnieuw een Witte Tijger, een spanner die ik nog moet determineren en deze Gamma-uil van de foto. Hij zat nogal hoog, waardoor het niet meeviel om een foto te maken, maar het is gelukt! Na wat onderzoek naar de Randvlekuil van gister las ik dat hij op de rode lijst als kwetsbaar staat aangemerkt. Mmm…toch maar weer eens invoeren dan op waarneming.nl . Zo ontdekte ik mijn ingevoerde soorten van vele jaren geleden.
Verbaasd dat ik daar zo lang niks meer heb aangemeld, meldde ik de Randvlekuil wel. Mijn geluksmomentjes had ik dus alweer vroeg te pakken vandaag!

#100happydays dag 95 nachtvlinder

Randvlekuil

2020-06-08

Gisteravond had ik de buitenlamp weer aan gelaten, maar verwachtte er vanwege het slechte weer niet veel van. Maar toen ik vanmorgen de deur opendeed en naar beneden keek, zat de eerste bijna binnen. Hij zat op de drempel, mooi onder de deur. Echter niet bepaald een veilige plek, dus na een foto probeerde ik hem zachtjes duidelijk te maken dat hij daar beter weg kon gaan. Na enkele pogingen besloot hij toen maar op mijn vinger te gaan zitten. Ja hallo meneer of mevrouw nachtvlinder, zo kan ik natuurlijk geen foto meer van je maken. Dus togen we samen naar binnen om mijn mobiel te halen en na enkele mislukte pogingen lukte het om zo enkele foto’s te maken voor ik hem op een plant zette waar hij ook mooi kon schuilen.

Wat een geweldig begin van de dag weer! Ook zaten er weer 2 witte tijgers, een mooie spanner en nog enkele kleintjes. We zijn er nog niet helemaal uit welke soort het is, maar daar kom ik vast nog achter met allemaal ecologen en beestje mensen om me heen. En inderdaad, na het eten kwam het verlossende woord van mijn collega H. Het is een Randvlekuil!

#100happydays dag 93 allemaal beestjes!

2020-06-06

Wat een waardeloos herfstweer, ik had geen zin om de rest van de dag binnen te zitten. Het beloofde een poos droog te blijven, dus besloten we toch maar een eindje te gaan fietsen om de natuurbegraafplaats 6 km verderop eens te bekijken. Ik had de wegwijzer al zo vaak gezien en steeds gedacht dat ik daar eens wilde kijken, nu was het dan zover. Onderweg druppelde het af en toe wat en het waaide keihard, maar daar heb je niet veel last op een elektrische fiets.

Midden tussen de velden lag een soort bos met overal korenbloemen, margrieten en klaprozen. We besloten het terrein voor een klein deel te verkennen om een beter idee te krijgen van de plek. Wat een bijzondere en vredige plek om rond te lopen.

Omdat we langzaam liepen om het op ons in te laten werken zagen we heel veel beestjes. Wat een leven hebben ze hier bij de doden. Al beestjes fotograferend verlieten we langzaam het terrein weer om verder te fietsen, op naar een bakje koffie. Het is toch wat, juni en koude handen van het fietsen, pet op en sjaal om alsof het herfst is, brr… Hopelijk krijgen we snel weer zomerweer. Toch maakte het weer dit mede tot een bijzondere tocht naar een bijzondere plek.