#100happydays dag 96

Gamma-uil

2020-06-09

Nu er telkens elke dag wel een paar nachtvlinders bij de achterdeur zitten, is mijn oude hobby weer helemaal aangewakkerd. Geregeld loop ik even een rondje door de tuin om te kijken in hoeken en gaten wat en of er meer zitten.
Zo ontdekte ik afgelopen weekend zelfs een microvlinder van een paar millimeter doordat ik een foto maakte van eentje van ongeveer een centimeter en ik door de lens iets achter hem zag bewegen. Maar ik dwaal af.

Terug naar vanmorgen, opnieuw een Witte Tijger, een spanner die ik nog moet determineren en deze Gamma-uil van de foto. Hij zat nogal hoog, waardoor het niet meeviel om een foto te maken, maar het is gelukt! Na wat onderzoek naar de Randvlekuil van gister las ik dat hij op de rode lijst als kwetsbaar staat aangemerkt. Mmm…toch maar weer eens invoeren dan op waarneming.nl . Zo ontdekte ik mijn ingevoerde soorten van vele jaren geleden.
Verbaasd dat ik daar zo lang niks meer heb aangemeld, meldde ik de Randvlekuil wel. Mijn geluksmomentjes had ik dus alweer vroeg te pakken vandaag!

#100happydays dag 95 nachtvlinder

Randvlekuil

2020-06-08

Gisteravond had ik de buitenlamp weer aan gelaten, maar verwachtte er vanwege het slechte weer niet veel van. Maar toen ik vanmorgen de deur opendeed en naar beneden keek, zat de eerste bijna binnen. Hij zat op de drempel, mooi onder de deur. Echter niet bepaald een veilige plek, dus na een foto probeerde ik hem zachtjes duidelijk te maken dat hij daar beter weg kon gaan. Na enkele pogingen besloot hij toen maar op mijn vinger te gaan zitten. Ja hallo meneer of mevrouw nachtvlinder, zo kan ik natuurlijk geen foto meer van je maken. Dus togen we samen naar binnen om mijn mobiel te halen en na enkele mislukte pogingen lukte het om zo enkele foto’s te maken voor ik hem op een plant zette waar hij ook mooi kon schuilen.

Wat een geweldig begin van de dag weer! Ook zaten er weer 2 witte tijgers, een mooie spanner en nog enkele kleintjes. We zijn er nog niet helemaal uit welke soort het is, maar daar kom ik vast nog achter met allemaal ecologen en beestje mensen om me heen. En inderdaad, na het eten kwam het verlossende woord van mijn collega H. Het is een Randvlekuil!