2014-08-02
Naar Mittelbau Dora
Het is weer stralend mooi weer!
Naar Mittelbau Dora
Het is weer stralend mooi weer!
Na een bakje koffie, zijn we om 9:35 uur klaar voor vertrek, het is 21 graden.
Om 11:17 uur houden we even pauze op dezelfde plek als vorige keer, want het is een behoorlijk lange reis.
Inmiddels is de temperatuur gestegen naar 25 graden.
Om 12:00 uur zijn we er, inmiddels is het al 28 graden!
Als we het kamp Mittelbau Dora binnenrijden maken we alvast hier en daar wat foto’s.
Eerst lopen we naar het bezoekerscentrum, om ons aan te melden voor de rondleiding, maar dit blijkt niet nodig.
Wel vertelt de man dat het in de tunnels slechts 8 graden is en het slim is om een jas of iets dergelijks mee te nemen.
We lopen terug richting auto, eten eerst op een bankje nog maar een broodje, halen dan de jassen en lopen terug naar het bezoekerscentrum.
Nog even naar de wc en dan begint het wachten tot de gids komt.
De gids vertelt een heel verhaal waar ik lang niet alles van snap en we staan er lang, lopen dan eerst richting kamp, weer een lang verhaal.
Ik hoop dat ik dit vol ga houden. Al dat staan is funest, maar ik denk maar aan de mensen die het hier veel zwaarder hebben gehad…
Dan lopen we uiteindelijk toch eindelijk naar de tunnels, die we om 14:14 betreden. Stolleneingang B.
De kou komt je al bij de deur tegemoet.
Bizar dat hier zoveel mensen moesten werken in erbarmelijke omstandigheden en voor de barakken gebouwd werden hier altijd moesten verblijven.
Met een temperatuur van altijd 8º C, zowel in de zomer als in de winter en een luchtvochtigheid van 80%.
En dat met een levensverwachting van hooguit 4 tot 8 weken en ze dus vaak hier de dood vonden.
Het is een grote puinhoop, omdat de boel opgeblazen is.
Indrukwekkend om hier te zijn en de kou te voelen die de mensen hebben gevoeld, terwijl ik een jas aan kon trekken…
Het idee dat het niet uitmaakte hoe lang ze leefden omdat er toch wel weer “nieuwe voorraad” vanuit o.a.Auschwitz of Buchenwald kwam en er vaak meer kwamen dan er dood gingen.
Eenmaal weer buiten komt de benauwde warmte ons tegemoet en besef ik goed hoe fijn het is om vrij te zijn…
We gaan eerst naar de auto om wat te drinken en een broodje te eten.
Dan beginnen we aan de wandeling over het terrein.
Ook hier staat nog een crematorium, dit crematorium maakt diepe indruk, net als in Buchenwald.
Je “voelt” ook hier de dood hangen en je kunt niet anders dan zwijgzaam en gruwelend er doorheen lopen.
De “gevangenis” binnen deze gevangenis met in de hoek een ommuurd hoekje waar ze mensen ophingen of fusilleerden maakt ook diepe indruk.
De “gevangenis” binnen deze gevangenis met in de hoek een ommuurd hoekje waar ze mensen ophingen of fusilleerden maakt ook diepe indruk.
Voor de rest is er niet veel bewaard gebleven, de meeste dingen zijn nagebouwd.
Weer terug bij de auto blijkt dat we minstens 6 km gelopen moeten hebben, omdat in de tunnels waarschijnlijk niets opgenomen is!
Een topprestatie voor mij.
Onderweg naar huis flitst het al een paar keer en bijna thuis vallen de eerste druppels.
Om 19:32 uur zijn we thuis, inmiddels 19 graden. De temperatuurverschillen zijn groot vandaag.
We zijn uitgenodigd bij Kerstin en Uwe voor een barbeque, de buren zitten er ook met hun baby van 9 maanden.
Erg gezellig ondanks dat het niet altijd meeviel in het duits te praten.
23:00 uur, ik val om, bekaf! Wát een indrukwekkende dag!
En dan te bedenken dat er nog altijd zoveel leed in de wereld is en dit afslachten van mensen nog altijd gebeurd.
De mensheid heeft niet veel geleerd…
Voor wie geïnteresseerd is klik vooral even op de linkjes in de tekst, hier is nog heel veel meer te lezen.
En dan te bedenken dat er nog altijd zoveel leed in de wereld is en dit afslachten van mensen nog altijd gebeurd.
De mensheid heeft niet veel geleerd…
Voor wie geïnteresseerd is klik vooral even op de linkjes in de tekst, hier is nog heel veel meer te lezen.